Wrzesień kończy sezon pszczelarski. Robi się coraz chłodniej, matki kończą czerwienie, pszczoły korzystając ze słonecznych dni przynoszą do ula ostatnie porcje pyłku. To czas na uzupełnienie zimowych zapasów i likwidację warrozy.
Wrzesień to dla większości pszczelich rodzin czas odpoczynku. Podczas sezonu robotnica żyje przeciętnie około miesiąca. Można powiedzieć, że umiera tak szybko z przepracowania, gdyż intensywnie zajmuje się najpierw wychowywaniem młodych pszczół, a potem zbiorem nektaru i pyłku. Pszczoły, które urodziły się w sierpniu i wrześniu, będą żyły kilka miesięcy. Ich zadaniem jest przetrwać do wiosny, a potem wychować młode pokolenie.
Pszczelarze przygotowania do zimy zaczynają już w sierpniu. Jeśli w pobliżu nie ma pożytku z gryki, nawłoci czy wrzosu, podkarmiają rodziny pobudzająco niewielkimi ilościami syropu. Tworzy się w ten sposób wrażenie pożytku, co zachęca matki do czerwienia. Dzięki temu młodych pszczół jest więcej, a silna rodzina ma większe szanse na dotrwanie do wiosny. Na początku września pszczołom podaje się dużą dawkę syropu. Tak, żeby zalały nim ramki i przygotowały zapasy na długie, zimowe miesiące.
Jak podaje się syrop? Można korzystać ze słoików z podziurawionym wieczkiem, które stawia się na powałce. Są podkarmiaczki ramkowe, w które nalewa się kilka litrów syropu i wstawia do środka ula, między ramki. Najwygodniejsze chyba są podkarmiaczki, które stawia się na powałce uprzednio odkrywając jeden z otworów. Pszczoły wchodzą do podkarmiaczki od spodu i ustawiają się jedna obok drugiej, jak przy wodopoju. Pobierają syrop i pakują go do komórek w plastrach.
