Jak pszczoły zmieniły mój świat

Jak to się zaczęło? Od zauważenia istnienia owadów wyposażonych w żądła. Dawno, dawno temu, gdy miedze były szerokie, a na pola prowadziły drogi kręte, porośnięte mnóstwem ziół, szłam z ciocią przygonić krowy z pastwiska. Szłam tak, jak dawniej się biegało, czyli na bosaka. W pewnym momencie, gdy trafiłyśmy na szczególnie bujną połać kwitnącej na biało koniczyny, poczułam paskudne pieczenie. Błyskawicznie uniosłam stopę w górę i zdrapałam tkwiące w niej żądło. To była moja pierwsza lekcja o tym, że gdy coś kwitnie, mogą się tam pojawić owady zbierające nektar i pyłek.

Minęło sporo lat i wreszcie pszczołami mogłam zająć się na dobre. Można powiedzieć, że uratowały mi życie. Zmieniły też moje patrzenie na świat. I tak jak inni żyją z głową w chmurach, tak ja od kilku lat żyję z głową w ulach.