Często słyszę pytania, skąd się biorą nowe matki. Sprawa jest prosta – albo pszczoły robotnice wychowają sobie nową królową, albo przywozi ją kurier w specjalnej kopercie oznaczonej etykietką „Uwaga! Żywe pszczoły!”.
Matki docierają do pszczelarzy w specjalnych klateczkach. Oprócz królowej w klateczce znajduje się kilka pszczół robotnic, które tworzą świtę dbającą o potrzeby mateczki podczas podróży oraz zapas ciasta cukrowego. Pszczela matka oznakowana jest opalitką, która w tym roku ma kolor zielony. Po co znakuje się matki? Żeby łatwiej można je było znaleźć podczas przeglądów i żeby pszczelarz wiedział, ile lat ma dana matka. System znakowania matek oparty jest na pięciu kolorach, a każdy kolor oznacza ostatnią cyfrę z danej dekady. Do koloru białego przypisano 1 i 6 rok dekady, do żółtego 2 i 7, do czerwonego 3 i 8, do zielonego 4 i 9, a do niebieskiego 5 i 0. Czyli skoro mamy rok 2019, to w tym sezonie matki oznaczane są zielonymi opalitkami.
Czerwiec w pasiece to okres intensywnego rozwoju pszczelich rodzin, rójek, noszenia pożytku i miodobrania. Pszczelarz wyjmuje z uli pełne miodu ramki. Miód nie może mieć zbyt dużej zawartości wody, dlatego nie może kapać z ramek. Najlepszy jest taki, który pszczoły zdążyły zasklepić, czyli zamknąć woskowymi wieczkami. Takie zasklepione komórki otwiera się przed wirowaniem specjalnym grzebieniastym widelcem, nazywanym odsklepiaczem. Ramki trafiają do wirówki. Siła odśrodkowa wyrzuca miód z komórek, który po ściankach wirówki ścieka do specjalnego sita. Odwirowany miód trafia do odstojnika, a stamtąd do słoików.
