W dziwnych czasach przyszło nam żyć. W czasach, w których odpowiedzią na film Tomasza Sekielskiego „Zabawa w chowanego” jest film Sylwestra Latkowskiego „Nic się nie stało”. W czasach, w których odpowiedzią na skandal z unieważnieniem wyników głosowania w radiowej Trójce jest rzucanie oskarżeń na prowadzącego audycję, że za ustawianie wyników brał pieniądze.
Nie słyszymy od bohaterów tych dyskusji – to karygodne, to nie powinno się zdarzyć, trzeba zrobić wszystko, żeby takie sytuacje już nie miały miejsca. Słyszymy – zobaczcie, tamci nie są nic lepsi, a może nawet są od nas gorsi, więc nie mają moralnego prawa zwracać nam uwagi, że źle czynimy. I to, że tamci drudzy są gorsi, ma stanowić usprawiedliwienie dla tych pierwszych. To także grożenie paluszkiem, że jak wy nam coś wyciągniecie, to my wam nie będziemy dłużni. Więc lepiej milczmy, bo wszystkim nam to milczenie się opłaca.
I tak sobie patrzymy na łamanie konstytucji, na nadużywanie władzy, na nękanie pracowników i tak sobie godnie i dostojnie milczymy, choć podobno przemilczanie niegodziwości to grzech zaniechania. Dobrze nam i bezpiecznie w tym milczeniu, więc może wspólnie grzeszmy dalej? Wszak już się nauczyliśmy, że prawdy nie ma, jest tylko interpretacja faktów.