Rozmawiamy ze znajomymi o tym, ile nadziei wiążemy z zaczynającą się właśnie wiosną. Świat budzi się do życia, pojawiają się nowe możliwości, nowe perspektywy na podróże, spotkania, wspólne realizowanie zakręconych pomysłów. Coraz rzadziej włączamy telewizor, coraz mniej słuchamy tych, którzy bezmyślnie przekazują przeczące zdrowemu rozsądkowi informacje. Coraz mniej chce nam się marnować czas na udowadnianie swoich racji. Po co, jeśli można zachować się jak rzeka, wyżłobić nowy tor i ominąć leżącą na drodze przeszkodę?
Heraklit uważał, że zmiana jest centralnym elementem świata. Nie da się dwa razy wejść do tej samej rzeki. Nic nie stoi w miejscu, ale zmienia się i przekształca. Jasne, że boimy się zmian i dla złudnego poczucia bezpieczeństwa godzimy się na trwanie w uwierających nas sytuacjach. Zmiany niosą z sobą ryzyko, bo nie na wszystko mamy wpływ, nie wszystko potrafimy przewidzieć, a czasami jest to po prostu jazda bez trzymanki.
Wiosną łatwiej nam jednak uwierzyć, że zmiany są dobre i możliwe. Ba, że są konieczne! Więc może nie ma na co czekać? Może to jest właśnie ten moment, żeby zrobić coś dobrego, coś szalonego, coś, co odkładaliśmy na później?
Obojętnie, co z tym wiosennym nastrojem zrobimy, zmiany i tak nadejdą. Życzę Wam, drodzy Czytelnicy, żeby zawsze były to zmiany na lepsze.