W styczniu już widać, że dzień robi się coraz dłuższy. Temperatura jest zupełnie nie zimowa, więc obserwujemy coraz więcej objawów zbliżającej się wiosny. Czas zaczyna się dłużyć, bo już by się chciało wyjść do ogrodu czy pasieki, popracować, pooddychać wiosennym powietrzem i zobaczyć, co się dzieje w ulach.
Dawniej, gdy zima sypała śniegiem i trzymała mrozem, pszczelarze czekali z niecierpliwością na pierwszy oblot. Zdarzało się to pierwszego ciepłego, słonecznego dnia. Pszczoły masowo wylatywały z uli, by opróżnić jelita po zimie, gdyż zdrowe owady nie załatwiają potrzeb fizjologicznych w ulu. Zdarza się to tylko, gdy pszczoły chorują lub gdy pogoda długo nie pozwala na opuszczenie ula.
Co niecierpliwsi pszczelarze zaglądają do uli, aby ocenić siłę rodzin i ilość zapasów. Można to także zrobić bez otwierania ula i wychładzania zimującego kłębu, jeśli posiada się ule z otwieranymi dennicami. Pszczoły pobierając zapasy, odsklepiają komórki zamknięte woskowymi pokrywkami. Odsklepiny spadają pomiędzy ramkami na dennicę, na której usypują się w charakterystyczne paski. Ilość tych pasków jest jednym czynników wskazujących na to, że rodzina jest silna i prawidłowo zimuje lub że wręcz przeciwnie, jest słaba i zimowla nie przebiega tak, jak powinna.
