Czasami słyszę – no tak, zimą to możesz sobie odpocząć od roboty przy pszczołach. Czasami nawet przytakuję, bo fakt, do uli raczej nie zaglądam (chyba, że chcę sprawdzić czy mają dość pokarmu). Jednak z tym brakiem roboty to nie jest tak, jak myślicie. Zima jest po to, żeby przygotować się do kolejnego pszczelarskiego sezonu. Pomalować ule, oczyścić sprzęt i co najważniejsze – zimą robi się ramki.

– A co się robi z tymi ramkami? – pytają ci, którzy z pszczołami mają tyle wspólnego, że lubią jeść miód. Tłumaczę wtedy, że trzeba wziąć specjalnie wyprofilowane kawałki listewek i złożyć z nich rameczkę. Ponieważ korzystam z ramek hoffmanowskich, przy składaniu muszę pamiętać o tym, by szersza część bocznych listewek znalazła się u góry. Pamiętać też trzeba o tym, by zarówno na górnej i dolnej beleczce na zewnątrz znalazł się specjalnie nacięty rowek. Nacina się go po to, żeby w rowek wszedł drut, którym drutuje się ramki.
– A po co drutuje się ramki? – słyszę pytania. Zanim jednak odpowiem na to pytanie przypomnę tylko, że ramkę trzeba zbić gwoździkami. Niezbyt dużym młotkiem wbija się po jednym gwoździku w każdy róg ramki. Tak, żeby połączyć czopowane listewki. Dwa kolejne gwoździki wbija się w dolną ramkę, ale nie dobija ich się do końca. Mocuje się na nich końcówki drutu, który przeplata się przez otwory nawiercone na górnej i dolnej beleczce. Drut nawija się najpierw na jeden gwóźdź i dobija się go młotkiem. Potem napina się przewleczony przez ramki drut, nawija na wystający gwoździk, który wbija się do końca w drewno.
Proste? Może i tak, ale przy napinaniu drutu na setnej albo dwusetnej ramce, człowiek zaczyna się zastanawiać, czy aby na pewno lubi zajmować się pszczołami. Bo wiecie – jeden korpus to dziesięć ramek. Pięćdziesiąt korpusów to ramek pół tysiąca…

Na zakończenie taką zbitą i zadrutowaną ramkę kładzie się na płasko na stole. Na druty kładzie się plaster węzy. Do gwoździków, do których przymocowany jest drut, przykłada się elektrody z urządzenia przetwarzającego prąd. Druciki się nagrzewają, węza się lekko rozpuszcza, a po odłączeniu elektrod, zastyga na drucikach. Taki wprawiony w ramkę plaster wkłada się potem do ula, żeby pszczoły wybudowały na nim komórki.



– Po co wymienia się ramki w ulu? – dopytują pasieczni goście. Otóż dlatego, że nowe, czyste plastry, to mniejsze zagrożenie chorobami. Również roztocza Varroa destructor wolą bytować na starych plastrach, więc żeby ulżyć pszczołom, warto wymieniać ramki na nowe. Wiosną, przy intensywnym rozwoju pszczelich rodzin, podawaniem węzy do odbudowy można uspokoić nastrój rojowy. I choć wyżej wymienione powody są wystarczające, wspomnę o mniej oczywistej przyczynie, dla której wymienia się ramki. Otóż stare, ciemne plastry, po prostu się przetapia pozyskując cenny wosk.









