Rzecz działa się w minionym roku w Budzie Ruskiej, kiedy to Wojtek Koronkiewicz, zamierzywszy sobie akt twórczy, postanowił zrobić mi zdjęcie. Kto mnie zna, ten wie, że moja ulubiona pozycja to jednak nie ta przed, a za obiektywem, więc minę musiałam mieć nieszczególną.

Wojtek jednak dopiął swego. Ba, pobiegł do chałupy Malczewskich i zwinął stamtąd wazonik ze słonecznikami. Wręczył mi te słoneczniki, żebym z nimi pozowała i zdjęcie wykonał. Skomentowałam to z nabożnym podziwem, że ha, pierwszy raz w życiu zdarzyło mi się, że mężczyzna ukradł dla mnie kwiaty!  (Agnieszko, Piotrze, po zrobieniu zdjęcia Wojtek odstawił wazonik na miejsce. Widziałam! I koleżanka Ewelina też!).

Nie mam pojęcia, jak wyszła owa fotografia. Zapewne, jak zwykle ze mną (na tysiąc zdjęć jedno może będzie nadawało się do pokazania światu, a Wojtek zrobił jedno). Dlaczego o tym wspominam? Bo miałam okazję przeczytać niedawno dwie świetne książki Wojciecha Koronkiewicza – Z Matką Boską na rowerze i Podlasie zdrowo zakręcone.

Jeszcze muszę to sobie z Wojtkiem przedyskutować, ale mam wrażenie, że w tej pierwszej książce opowiada o tym, jak z każdą kolejną wizytą w kościele, cerkwi czy świętym miejscu z ateisty, ewoluuje do agnostyka, który sam nie wie już, czy cuda się zdarzają, czy też sami na własny użytek je sobie wymyślamy. Niemniej z obrazami gada i świątki z pokrzyw wyciąga. A te wszystkie Matki Boskie, które nawiedza, to tylko pretekst do opowieści o zmianie, która w nim zachodzi.

Jeszcze muszę to sobie z Wojtkiem przedyskutować, ale mam wrażenie, że w tej pierwszej książce opowiada o tym, jak z każdą kolejną wizytą w kościele, cerkwi czy świętym miejscu z ateisty, ewoluuje do agnostyka, który sam nie wie już, czy cuda się zdarzają, czy też sami na własny użytek je sobie wymyślamy. Niemniej z obrazami gada i świątki z pokrzyw wyciąga. A te wszystkie Matki Boskie, które nawiedza, to tylko pretekst do opowieści o zmianie, która w nim zachodzi.

A podyskutujemy sobie, jak na to jego Podlasie pojadę, które tak bajecznie opisał w drugiej książce. Wiecie, ile więcej ze świata można zobaczyć jeżdżąc na rowerze? Wiecie, ile radości daje odkrycie na kartach książki bohatera, którego się na własne oczy widziało? A ile planów się przy tej lekturze zrodziło, bo „Podlasie zdrowo zakręcone” to taki nieoczywisty, subiektywny przewodnik, według którego wyprawę na wschód można planować!  Niestety książka ma jedną wadę – człowiek się podczas czytania głodny robi, tak smakowicie Wojtek to wszystko opisał. 

Dlatego dzisiaj, Kochani, z serca polecam te dwie książki Wojciecha Koronkiewicza wydane w Paśnym Buriacie – Z Matką Boską na rowerze i Podlasie zdrowo zakręcone. Kupujcie, czytajcie i pędźcie na rowerach śladami autora!

Podaj dalej!