Co wracam do cywilizacji, to tym prędzej mam ochotę uciekać gdzieś w dzikie ostępy. Serio tak wygląda Polska? Serio tak wygląda Łobżenica? Serio te wszystkie śmieszne problemy traktowane są z taką powagą?
Od przedstawicieli kilku opcji politycznych usłyszałam te same rozważania – jeśli w wyborach żadna strona nie uzyska większości, jeśli nie uda się wyłonić rządu, czekają nas kolejne wybory parlamentarne. Być może w kwietniu. Oznacza to, że wybory samorządowe znów będzie trzeba przesunąć. I to nie na jesień przyszłego roku, a na rok 2025. O czym wszyscy zgodnie debatują i nikt nie zadaje oczywistego zdawałoby się pytania – a co z demokracją? Gdzie się podziała w tych wszystkich politycznych kalkulacjach?
A może my, zwykli Polacy wolelibyśmy, żeby wszystkie wybory odbywały się w jednym czasie? Niech raz na pięć lat toczą się igrzyska, niech wszyscy zainteresowani biorą w nich udział, rywalizują tak, jak potrafią (czysto albo wręcz przeciwnie). A potem niech nam zapewnią pięć lat spokoju bez działań, których jedyną motywacją jest strach przed przegraną. O, może nawet każdy mógłby być kimś „ważnym” tylko przez jedną kadencję? Żeby nie żył w takim przerażeniu, że straci stołek, bo przecież jasne by było od początku, że po pięciu latach jego urzędowanie definitywnie się skończy.
Co piszę sobie a muzom, bo przecież tak dobrze jest czuć, że posiada się władzę.