Jeśli po lipcowych upałach myśleliśmy, że najgorsze już za nami, to bardzo się pomyliliśmy. Kilka deszczowych dni nie rozwiązało problemów związanych z niedoborem wody. Susza sprawiła, że w naszym regionie z pól i łąk zniknęły kwiaty. Dla pszczół nastał czas głodu, co odbiło się na kondycji pszczelich rodzin.
Po wakacyjnych upałach pszczoły straciły wigor. Nie ma w nich takiej chęci życia, radosnego zapału do znoszenia nektaru i pyłku. Jak mówią koledzy pszczelarze, zanim rano pszczoły ruszą na oblot, mija nawet godzina dziesiąta. Troszkę to tak wygląda, jakby robotnice wiedziały, że nie za bardzo jest czego szukać na polach, ale wypycha je do pracy poczucie obowiązku. O zbiorach miodu można zapomnieć. Ba, w niektórych pasiekach bez interwencji pszczelarzy, rodziny osypałyby się z głodu. Od początku sierpnia właściwie zaczęło się podkarmianie pszczół syropem cukrowym i o ile zwykle podawanie niewielkich ilości pokarmu miało za zadanie wywołanie poczucia pożytku i zachęcenie matek do intensywnego czerwienia, o tyle w tym roku podkarmianie zamieniło się niemal w akcję ratunkową.
Sytuacji na pewno nie poprawią upały zapowiadane na koniec sierpnia, więc pszczelarze wróżą, że rodziny do zimowli pójdą osłabione. Co za tym idzie, część rodzin może nie przeżyć zimy. Jeśli sprawdzą się te przypuszczenia, a wiosenna aura nie pozwoli na dynamiczny rozwój rodzin, kolejny sezon może okazać się trudny. I dla pszczół, i dla opiekujących się nimi pszczelarzy.
Jak ważna dla pszczelich rodzin jest odpowiednia baza pożytkowa i wilgoć, miałam okazję przekonać się porównując stan rodzin w pasiece przydomowej, położonej typowo na terenach rolniczych i w pasiece ulokowanej w dzikim miejscu, przy zbiorniku wodnym. Moje „dzikuski” przez cały sezon radziły sobie wyjątkowo dobrze. Z nieużytków znosiły pyłek i nektar, a z drzew nad jeziorem i z trzcin znosiły spadź. Choć upały wysuszyły większość kwitnących roślin na wzgórzach i na odległych polach, to w niecce wokół jeziora nadal kwitły zioła. Dłużej niż w innych miejscach nektarowała także lipa. Efekt? Rodziny „dzikusek” w sierpień weszły z wigorem. Matki ładnie czerwią, na ramkach nie brakuje zapasów. Przy sierpniowym wybieraniu ramek z miodni, udało mi się nawet wykręcić kilka słoików pięknego, aromatycznego, ciemnego miodu z domieszką spadzi.
