Zazwyczaj w lipcu wiruje się piękny, aromatyczny miód lipowy. Niestety upał i brak opadów w tym okresie sprawiają, że miodu z lipy nie będzie. Susza daje się we znaki także innym roślinom i w efekcie pszczoły nie mają skąd zbierać nektaru.
Pszczele rodziny radzą sobie z tą sytuacją po swojemu. Przede wszystkim matki przestają składać niezapłodnione jajka, z których wylęgają się larwy trutni. Dorosłych trutni jest w ulach jak na lekarstwo – robotnice wcześniej niż zwykle wygoniły je z ula, by nie uszczuplały skromnych zapasów.
Gdy wokół pasieki w najlepsze trwa lato, w samej pasiece można już mówić o jesieni. Za chwilę, jeśli nie pojawi się spadź, będzie trzeba zdjąć nadstawki z miodnią i zacząć przygotowania do zimy. Spadź to słodka, lepka ciecz pojawiająca się w postaci kropel nazywanych rosą miodową na liściach i gałązkach drzew i krzewów. To cenny pokarm dla pszczół w okresach, gdy tak jak teraz przez suszę pszczoły nie mają dostępu do nektaru. Producentem spadzi są mszyce i czerwce, które wysysają z liści i młodych pędów sok. Jest on bogaty w cukry, których owady nie są w stanie przyswoić i wydalają je w postaci kropelek nazywanych spadzią. Te kropelki są zbierane przez pszczoły, wzbogacane enzymami z pszczelego wola i w ten właśnie sposób powstaje miód spadziowy.
